Po ukończeniu mobilizacji alarmowej bataliony zbierały się w okolicy miasta Murcki do 29 sierpnia 1939. Bataliony przemieściły się w okolice Mikołowa. Dowództwo 201 pp wraz z pododdziałami pułkowymi zakwaterowano w Tychach. Bataliony sukcesywnie w nocy 29/30 sierpnia zostały skierowane do obsadzenia odcinka „Mikołów” na głównej pozycji obrony, dowodzonego przez dowódcę piechoty dywizyjnej płk Józefa Gizę. Pododcinek „Śmiłowice” obsadził 53 batalion piechoty. Pododcinek „Mokre” 56 batalion piechoty. Pododcinek „Wyry” 51 batalion piechoty. Na odcinku „Mikołów” umieszczony był już od 26-27 sierpnia 1 batalion km spec. „Mikołów” podporządkowany 55 DP rez. od 1 września. Pododcinki „Śmiłowice” i „Mokre” posiadały więcej schronów fortyfikacyjnych w fazie wykończenia i ukończone, niż na pododcinku „Wyry”. System schronów na pododcinkach uzupełniała duża ilość budowanych od lata 1939 umocnień polowych drewniano-ziemnych i przeszkód na przedpolu. Bataliony przejęły odcinki, na których już organizowały obronę kompanie km spec. I batalionu „Mikołów” w oparciu o umocnienia stałe w postaci schronów wykończonych lub w trakcie wykończenia, z wyjątkiem pododcinka „Wyry”, gdzie były głównie umocnienia polowe. Na pododcinku „Śmiłowice” wraz 53 bp była 3 kompania km spec., na pododcinku „Mokre” 1 kompania km spec.