Sposób zorganizowania lokalnych posterunków bezpieczeństwa publicznego jest implikowany przez zadania jakie policja wykonuje. Najogólniej mówiąc, każdy posterunek posiada działy zajmujące się kontrolą ludności, dochodzeniami przed procesowymi, opieką społeczną, kontrolą ruchu drogowego, i innymi czynnościami. Każde z nich dysponuje aresztem.
W latach 80. posterunki bezpieczeństwa publicznego – znajdujące się w najbliższym kontakcie z obywatelem – były nadzorowane przez podbiura bezpieczeństwa publicznego, lokalne rady i prokuratorów. Prokurator mógł wziąć na siebie odpowiedzialność za dowolnie wybraną przez siebie sprawę i nadzorować dochodzenie w tych sprawach, w których tego typu dochodzenie posterunki bezpieczeństwa publicznego mogły prowadzić. Duża część działań koordynowanych jest przez organy bezpieczeństwa publicznego, prokuratorów oraz sądy po to, by nie przyniosły one zaskakującego rezultatu.