W średniowieczu nowego wydania martyrologium, uproszczonego, ale też wzbogaconego o nowych świętych, dokonał mnich angielski św. Beda Czcigodny (673–735). W IX wieku opracowano nowe wydania, m.in. martyrologium Usuarda. Korzystali z nich redaktorzy nowego martyrologium, opracowanego po soborze trydenckim na polecenie papieża Grzegorza XIII (ur. 1502, zm. 1585) – tak zwane Martyrologium Romanum – (Martyrologium Rzymskie), kiedy to zreformowano też Kalendarz juliański, wprowadzając Kalendarz gregoriański. Po wielu korektach tego nowego wydania martyrologium ostatecznej rewizji dokonał papież Benedykt XIV (ur. 1675, zm. 1758).
Martyrologium Rzymskie
mały|Rękopiśmienne martyrologium flandryjskie z 1425: strona zawierająca elogia na 5 stycznia (data zapisana według kalendarza rzymskiego jako Nony styczniowe) i początek elogiów na 6 stycznia (ósmy dzień przed Idami styczniowymi). Widoczne tabele, pozwalające określić fazę księżyca w danym dniu. Poniżej kolejne elogia, poczynając od wzmianki o wigilii Epifanii (5 I) i święta Epifanii (6 I). Kolejne elogia rozdzielone kolorowymi inicjałami. Litery E i F na marginesie to litery niedzielne. Martyrologium Romanum jest oficjalnym spisem wszystkich świętych i błogosławionych Kościoła Katolickiego.