efekt Gunna-Petersona).
Wysoka temperatura ośrodka międzygalaktycznego, znacznie wyższa niż temperatura promieniowania tła wypełniającego Wszechświat, jest wynikiem procesu formowania się niejednorodności w rozkładzie materii, w tym galaktyk i gwiazd. Materia opadająca na centrum grawitacyjne gromady galaktyk rozgrzewa się w wyniku procesu dyssypacji energii potencjalnej. Do podgrzania ośrodka międzygalaktycznego przyczyniły się też kwazary i młode galaktyki o silnej aktywności gwiazdotwórczej, które są silnymi źródłami promieniowania nadfioletowego, a także energetycznych cząstek. Niewykluczony jest udział hipotetycznych masywnych gwiazd III populacji.
Ośrodek międzygalaktyczny to rozrzedzona barionowa składowa materii międzygalaktycznej; pozostałe jej składniki to gwiazdy występujące poza galaktykami (w tym czarne dziury) oraz ciemna materia. Gwiazdy mogą być wyrzucane poza obręb galaktyk w wyniku oddziaływań grawitacyjnych: obserwowane są tzw. gwiazdy hiperprędkościowe, których ruch prowadzi poza obszar galaktyki. Obecność ciemnej materii, nieobserwowanej bezpośrednio, ma wielkie znaczenie w wielu rozważaniach kosmologicznych, wpływając na formowanie się struktur we Wszechświecie i tempo ekspansji Wszechświata.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Astronomia pozagalaktyczna Kategoria:Kosmologia fizyczna Kategoria:Wielkoskalowe struktury Wszechświata