Józef Sażycz (biał. Язэп Сажыч, Jazep Sažyč; ur. 5 września 1917 w Horodecznej, zm. 19 listopada 2007 w Detroit) – białoruski działacz narodowy i kulturalny, w latach 1982–1997 przewodniczący Rady Białoruskiej Republiki Ludowej, formalnie głowa „państwa” na uchodźstwie.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Nowogródku, a następnie szkołę podchorążych w Toruniu. Służył w Wojsku Polskim w stopniu sierżanta podchorążego. Brał udział w kampanii wrześniowej, po czym znalazł się na obszarach okupowanych przez Związek Sowiecki i rozpoczął studia na uniwersytecie we Lwowie.
Po ataku wojsk niemieckich na Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich w 1941 roku, współpracował z Organizacją Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Następnie przybył na okupowaną Białoruś, podejmując współpracę z Niemcami. Przeszedł kurs dla młodszych oficerów w Mińsku, po czym służył w białoruskiej policji pomocniczej w okręgu nowogródzkim;