– japoński chirurg okresu Meiji i okresu Taishō.
Życiorys Hashimoto urodził się w wiosce Midai (włączonej później wraz z innymi do wsi Nishi-Tsuge) w prefekturze Mie (obecnie na terenie miasta Iga) jako trzeci syn wiejskiego lekarza Kennosuke Hashimoto. Dziadek Hakaru, Gen'i Hashimoto, również był znanym w okolicy lekarzem, znającym holenderską szkołę medycyny, praktykującym pod koniec okresu Edo. Hakaru zgodnie z tradycją rodzinną studiował medycynę na Uniwersytecie Kiusiu w Fukuoce; ukończył studia w 1907 roku.
Hashimoto pozostał na wydziale medycznym swojej uczelni, specjalizując się z chirurgii u profesora Hayari Miyake, pierwszego japońskiego neurochirurga. Badał w tym czasie próbki tkanek gruczołu tarczowego i dokonał istotnego odkrycia nowego typu zapalenia tarczycy. W 1912 roku opublikował jego klasyczny opis w „Archiv für klinische Chirurgie”. Choroba do dziś znana jest jako zapalenie tarczycy Hashimoto.
Odkrycie Japończyka nie zyskało od razu uznania. Dopiero w latach 30. Graham i McCullagh przedstawili kolejne opisy choroby i upowszechnili termin Hashimoto's thyroiditis. W latach 50. eponim przyjął się w ojczyźnie Hashimoto, za sprawą dr.