Pod numerem 9., gdzie od początków XX wieku wznosiła się oficyna zwieńczona manierystycznym szczytem, w okresie międzywojennym wzniesiono pawilon kina „Unja”. W tym czasie przy Dzikiej nie było wielu sklepów, poza dwoma sklepami kolonialnymi. Istniały też składy opałowe i drzewne. Nadal funkcjonowały zakłady kamieniarskie, do których dołączyły kolejne, działające po części jeszcze w latach siedemdziesiątych XX wieku.
27 listopada 1930 przemianowano południowy odcinek ulicy Dzikiej pomiędzy skrzyżowaniami z ulicami Nowolipki i Niską nadając mu nazwę ul. Ludwika Zamenhofa.
Północny odcinek ulicy pomiędzy ulicami Niską i Powązkowską zachował dotychczasową nazwę. Według innego źródła w 1930 zmianie ulegała nazwa dłuższego odcinka ulicy, pomiędzy skrzyżowaniami z ulicami Nowolipki i Stawki.
W latach 1930–1933 przy Dzikiej działał teatr żydowski z salą na 1000 miejsc. Później funkcjonowało tam kino Unia, a od 1940 jawny teatrzyk Miraż. Budynek został zniszczony w czasie powstania warszawskiego.