Od 1934 pracował w Wolnym Mieście Gdańsku jako nauczyciel wychowania fizycznego i dziennikarz. Po klęsce w kampanii wrześniowej włączył się w pracę konspiracyjną, z której powodu był w latach 1941–1945 więźniem obozów koncentracyjnych w Auschwitz i Mauthausen.

Po wojnie mieszkał we Wrocławiu, gdzie był wieloletnim prezesem Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki oraz członkiem zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Znany propagator sportu wśród młodzieży. Oprócz lekkiej atletyki był także działał w boksie i piłce nożnej. Podczas licznych spotkań z młodzieżą upowszechniał idee olimpijskie, działał także w Klubie Olimpijczyka.

Miał dwoje dzieci z małżeństwa z Marią Malanowską z domu Gorazdowską: Andrzeja Stefana (ur. 03.01.1932) oraz młodszą Marię. Został pochowany we Wrocławiu na Cmentarzu Osobowickim. We Wrocławiu przez kilka lat odbywał się lekkoatletyczny memoriał dla młodzieży jego imienia, gdzie nagrody kilkakrotnie wręczał nieżyjący już dziś jego syn. mały|Grób Feliksa Malanowskiego na Cmentarzu Osobowickim

Zobacz też Polskie nazwiska Malanowski Franciszek Malanowski