Florentyńskie carroccio poprzedzało zazwyczaj mniejszy wóz, na którym znajdowała się martinella, dzwon przekazujący wojsku dźwiękowe rozkazy w czasie bitwy. Gdy zachodziło prawdopodobieństwo wojny martinellę wieszano na drzwiach kościoła Marii Panny na Mercato Nuovo we Florencji, skąd ostrzegała swym dzwonieniem mieszkańców przed nadciągającym niebezpieczeństwem. W czasach pokojowych carroccio było przechowywane w domach wybitnych obywateli odznaczających się w pracach na rzecz społeczności.
Bibliografia Pisemne świadectwa używania carroccio można znaleźć w książkach opisujących dzieje włoskich państewek, np. w Pasquale Villariego Chronache VI 5 (Florencja, 1855-1856), lub markiza Gino Capponiego, Storia della Repubblica di Firenze, t. I (Florencja, 1875). Współczesne dzieło poświęcone wyłącznie temu tematowi, z omówieniem symbolicznego znaczenia wozów bojowych w średniowieczu i czasach późniejszych, to praca E. Voltmera, Il Carroccio, Turyn 1994.
Kategoria:Broń historyczna Kategoria:Średniowieczne Włochy Kategoria:Historyczne środki transportu