Pokłon Trzech Króli () – obraz namalowany przez włoskiego malarza Gentile da Fabriano w 1423 roku na zlecenie bogatego florenckiego kupca i polityka Palla di Noferi Strozzi.
Historia obrazu Obraz początkowo miał ozdobić kaplicę Strozzich w kościele Santa Trinita, wraz z innym dziełem Fra Angelica Pokłon Trzech Króli. W 1806 roku, w trakcie wojny napoleońskiej, obraz trafił do siedziby florenckiej akademii sztuk pięknych, a następnie w 1919 roku do galerii Uffizi. Prawa kwatera predelii ołtarza przedstawiająca Ofiarowanie w świątyni w roku 1812 trafiła do muzeum Luwr.
Tematyka obrazu Tematem dzieła jest scena biblijna z Nowego Testamentu – Pokłon trzech króli. Fabriano przedstawił orszak królewski wędrujący przed oblicze dzieciątka poprzez trzy sceny znajdujące się nad centralną sceną w tle. W scenach tych malarz w naturalistyczny sposób ukazał pejzaż, z prawej strony ukazano wypatrywanie przez królów gwiazdy, z lewej strony gwiazdę obwieszczającą narodzenie Chrystusa. W centralnej części znajduje się scena przybycia orszaku do pałacu Heroda w Jerozolimie. Całość jest zatłoczona, gwarna i żywa.Na pierwszym planie trzej królowie składają hołd Chrystusowi, siedzącemu na kolanach Maryi. Obok stoi Józef i dwie służące.U stóp najmłodszego króla klęczy sługa i przypina młodzieńcowi ostrogi.