Uładzimir Wasilewicz Terauski lub Cierauski (, , Władimir Wasiljewicz Tierawski, ur. 23 listopada 1871 w Romanowie w powiecie słuckim, zm. 10 listopada 1938 w Mińsku) – białoruski dyrygent, kompozytor, folklorysta, nauczyciel, pracownik cerkwi prawosławnej, autor melodii hymnu Białoruskiej Republiki Ludowej; więziony i rozstrzelany przez władze radzieckie w okresie wielkiego terroru.
Życiorys mały|Program otwarcia Białoruskiego Domu Ludowego 9 marca 1919 roku z planowanym koncertem chóru pod kierownictwem Terauskiego Urodził się 23 (11 st. st.) listopada 1871 roku w miasteczku Romanowo, w powiecie słuckim guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego (obecnie wieś Lenino w rejonie słuckim Białorusi). Był młodszym synem prawosławnego duchownego, kierownika chóru cerkiewnego Wasila Terauskiego. W 1889 roku ukończył szkołę duchowną w Słucku. Uczył się w seminarium duchownym w Mińsku. W latach 1892–1895 odbywał służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Od 1895 roku był kontrolerem na Kolei Libawsko-Romieńskiej. Od 1897 roku pracował w Uralskich Fabrykach grafa Strogonowa, służył jako regent, nauczyciel w guberni permskiej. Będąc na Uralu kierował amatorskimi chórami robotniczymi w zakładach kolejowych: Bilimbajewskim i Szajtanskim.