O bytii w Rossii dla ispowiedajuszczich Rimskuju wieru szesti Diocezijam, o sodierżanii Archijepiskopa, Jepiskopa i pri nich Suffraganow i Officiałow Gienieralnych: o pierienosie na appielaciju dieł iz Konsistorij, o zawisimosti czinow i dołżnostiej cerkownych, a także Sieminarij i szkoł ot Archijeriejew, o zaprieszczenii prinimat' ili pomieszczat' Inostrannych Duchownych, o imienowanii Archijepiskopa Mogilewskago Mitropolitom: o priebywanii jego i o nieimienii snoszenij s Inostrannymi ziemlami, biez dozwolenija Wierchownoj własti, w: Akty i dokumienty otnosiaszczijesia k ustrojstwu i uprawleniju rimsko-katoliczeskoj cerkwi w Rossii, T. 1, (1762–1825), Pietrograd 1915, s. 112.. Dzięki staraniom pierwszego biskupa mińskiego, Jakuba Ignacego Dederko, katedra została wyremontowana, a jej wnętrze ozdobiono późnobarokową polichromią. Od 1800 roku w świątyni odbywały się nabożeństwa, a remont został ukończony w 1803 roku. W latach 1853–1854 wyremontowano cały zespół, usuwając dwie ambony przy tęczy, a dano jedną przy filarze, odświeżono freski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Katedra Imienia Najświętszej Marii Panny w Mińsku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.