Działalność niepodległościowa 17 sierpnia 1914 r. wyjechał do Lwowa, gdzie ze Stryjską Drużyną Strzelecką wszedł do Legionu Wschodniego gen. Adama Pietraszkiewicza. 29 sierpnia 1914 r. oddziały Legionu Wschodniego opuściły Lwów z uwagi na niepowodzenia C.K. armii na pobliskim odcinku frontu i dotarły do Mszany Dolnej. Po odmowie złożenia przysięgi na wierność monarchii austro-węgierskiej Legion Wschodni rozwiązano 21 września 1914 r. Zdzisław Sieczkowski trafił do 3 pułku piechoty, następnie do 2 pułku ułanów Legionów Polskich, a następnie do 6 pułku ułanów II Korpusu Polskiego. Po klęsce w dniu 11 maja 1918 roku, po zaciętych walkach z niespodziewanie atakującymi wojskami niemieckimi (II Korpus Polski był wtedy dowodzony przez gen. Józefa Hallera), Zdzisław Sieczkowski przeszedł czasowo do cywila, zostając emisariuszem (tajnym wysłannikiem politycznym) POW na powiat Taraszcza k. Kijowa. Następnie wyjechał na Kubań, gdzie zorganizował oddział kawalerii przy gen. Lucjanie Żeligowskim. Jesienią 1918 r. w oddziale gen. Michała Żymierskiego, jako podporucznik udał się do Odessy, gdzie dostał się do niewoli ukraińskiej (oddziałów atamana Petlury), skąd uciekł w grudniu 1918 roku.