thumb|Pojedyncze podecjum chrobotka strzępiastego
Podecjum – występująca u grzybów tworzących porosty postać plechy wtórnej, w formie rurkowatych trzoneczków (wyrostków), w przekroju okrągłych, często zakończonych kielichowato.
Podecja występują np. w rodzaju Cladonia (chrobotek) i Stereocaulon (chróścik). Mogą być szydłowate, rożkowate, tępo zakończone lub rozszerzające się w kieliszek, mogą być pojedyncze, piętrowe, albo widełkowato lub nieregularnie rozgałęzione. Powierzchnia może być gładka, pilśniowata, pokryta sorediami lub łuseczkami. Podecja wyrastające piętrowo jedne na drugich nazywa się prolifikacjami.
U Stereocaulon i pokrewnych rodzajów są to w rzeczywistości pseudopodecja, czyli struktury utworzone przez pionowy wzrost niektórych granulek plechy, a później rozwijające się na nich apotecja są lekanorowe. Podecjum Baeomyces (grzybinka) różni się zasadniczo od podecjum Stereoccaulon, gdyż staje się askokarpem. Jego pierwotny korpus pochodzi z powierzchownego zawiązka. Składa się z carpocentrum, które zawiera strzępki workotwórcze i rozciąga się marginalnie, oraz otoczki okołośrodkowej składającej się z cienkiej osłony przejściowej i grubej stopy. Stopa wydłuża się i staje się podecjum.