Izabelin (biał. Iзaбeлін) – wieś na Białorusi w rejonie wołkowyskim obwodu grodzieńskiego.
Siedziba parafii prawosławnej (pw. św. Michała Archanioła) i rzymskokatolickiej (pw. Świętych Piotra i Pawła).
Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie wołkowyskim województwa nowogródzkiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 98..
Historia thumb|lewo|Dawny kościół ewangelicki św. Apostołów Piotra i Pawła na rynku w 1915 roku Wieś została założona przez podskarbiego wielkiego litewskiego Jerzego Detloffa Flemminga i nazwana na cześć jego córki Izabeli Czartoryskiej z Flemmingów (żony Adama). Istniała tu wcześniej wieś Pietuchowo (Pietuchów), w której w 1668 wzmiankowano kościół katolicki, w którym wcześniej był zbór kalwiński. W 1638 roku został tu pochowany Mikołaj Sapieha.
W końcu XVIII i w XIX wieku znajdowała się tutaj siedziba parafii ewangelicko-reformowanej; pierwszym jej proboszczem był Władysław Kurnatowski. Murowany kościół z 1778 roku, ufundowany przez generała Jana Grabowskiego, był przeznaczony dla obu wyznań ewangelickich. Od 1780 do 1858 roku w Izabelinie miało miejsce 11 synodów Jednoty Litewskiej.