Jego rząd podpisał rozejm ze Związkiem Radzieckim i przyłączył kraj do państw alianckich, a także zainicjował plebiscyt w sprawie zmiany ustroju politycznego. W okresie sprawowania funkcji premiera przez Georgiewa, Front Ojczyźniany zapoczątkował system represji wobec opozycji antykomunistycznej powołując do tego celu Sąd Ludowy i tworząc obozy pracy przymusowej.
Od roku 1946 na czele kolejnych rządów stawali działacze Bułgarskiej Partii Komunistycznej. Przez 16 lat Georgiew pełnił w nich funkcje członka Rady Ministrów i zwierzchnika różnych resortów ministerialnych, a od 1962 do chwili śmierci wchodził w skład Prezydium Zgromadzenia Narodowego.
Funkcje sprawowane przez Georgiewa w Radzie Ministrów Kimon Georgiew zajmował następujące stanowiska w rządach Bułgarii oraz Ludowej Republiki Bułgarii (w porządku chronologicznym): w pierwszym rządzie Andreja Lapczewa min. kolei, poczty i telegrafu (4 stycznia 1926 – 3 marca 1928) w swoim pierwszym rządzie premier (19 maja 1934 – 22 stycznia 1935) min. spraw zagranicznych i wyznań religijnych (19 maja 1934 – 23 maja 1934) min. sądownictwa (23 maja 1934 – 22 stycznia 1935) na czele Ministerstwa Wojny (19 maja 1934) w swoim drugim rządzie premier (9 września 1944 – 31 marca 1946) min.