Po rekonwalescencji powrócił na stałe do stolicy. Nikt z jego najbliższej rodziny nie przeżył wojny. Jako brygadzista jednej z grup odbudowujących stolicę, brał udział w budowie dzielnicy Muranów. W 1950 za zasługi dla odbudowy Warszawy, z okazji święta 1 Maja prezydent Bolesław Bierut wręczył mu dyplom zasługi i klucze do mieszkania na Powiślu. W 1960 został oficjalnym opiekunem cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej w Warszawie, którą to funkcję piastował do śmierci w 1983.
W 1983 Telewizja Polska zealizowała film dokumentalny Żydowski grabarz w reżyserii Krzysztofa Juśkiewicza, opowiadający o życiu Pinkusa Szenicera, który także wprowadza odbiorcę w świat obyczajów, tradycji i wierzeń społeczności żydowskiej w stolicy Polski.
Pinkus Szenicer pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 10)Grób Pinkusa Szenicera w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Rodzina