Wystartował jako kandydat socjaldemokratów w wyborach prezydenckich w 1994. Zwyciężył w drugiej turze głosowania, pokonując Elisabeth Rehn wynikiem 53,9% głosów. Sześcioletnią kadencję zakończył 1 marca 2000, nie ubiegał się o reelekcję.
Po odejściu z urzędu powrócił do dyplomacji. W latach 2000–2004 był przewodniczącym Międzynarodowej Grupy Kryzysowej (ICG) w Brukseli. Wszedł w skład rady dyrektorów think tanku IDEA. Zajmował się kwestiami dotyczącymi Kosowa, w tym w 2005 powołany na specjalnego przedstawiciela sekretarza generalnego ONZ.
Odznaczenia i wyróżnienia Ordery i odznaczenia Łańcuch Krzyża Wielkiego Orderu Białej Róży Finlandii (z urzędu, 1994) Krzyż Wielki Orderu Krzyża Wolności (z urzędu, 1994) Krzyż Wielki Orderu Lwa Finlandii (z urzędu, 1994) Łańcuch Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna, 1997) Order Flagi Narodowej (Albania, 2017) Order Słonia (Dania, 1994) Wielki Krzyż z Łańcuchem Orderu Krzyża Ziemi Maryjnej (Estonia, 1995) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 1999) Krzyż Wielki Orderu Witolda Wielkiego (Litwa, 1996) Order Orła Białego (Polska, 1997) Krzyż Wielki Orderu Dobrej Nadziei (RPA, 1997) Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy (Ukraina, 1996)