W 1982 okręt przez pierwsze tygodnie uczestniczył w wojnie o Falklandy-Malwiny. 2 maja był bliski wysłania swoich pokładowych samolotów A-4 Skyhawk przeciwko brytyjskiemu zespołowi floty odległemu o ok. 320 km, co byłoby pierwszym starciem lotniskowców od czasów II wojny światowej, jednak do ataku nie doszło z powodu złej pogody (ustania wiatru wspomagającego start samolotów z pełną masą startową)Modern Aircraft Carriers, "War Machine" nr 24 s.478. Ostatecznie, na skutek zatopienia krążownika ARA „General Belgrano” (C-4) przez brytyjski okręt podwodny HMS „Conqueror” (S48), z obawy o utratę okrętu, większą część wojny spędził w porcie. W 1983 „Veinticinco de Mayo” został przystosowany do przenoszenia samolotów Dassault Super Étendard (które odznaczyły się podczas wojny o Falklandy działając z baz lądowych). Okręt w tym czasie borykał się z awariami siłowni, przez co znaczną część służby spędzał w porcie. Rząd Argentyny nie był w stanie przeznaczyć środków na remont i modernizację okrętu, i w 1997 podjął decyzję o jego wycofaniu ze służby. W 1999 jednostkę sprzedano indyjskiej stoczni złomowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — ARA Veinticinco de Mayo (1943) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.