Jacek Otto, analizując upełnomocnianie w kontekście marketingu relacji zauważa, że pracownik, kierując się własną rozwagą i roztropnością, może przekraczać zwyczajowe wymogi wchodzące w zakres jego obowiązków po to, by w sposób możliwie doskonały zaspokajać potrzeby klienta. Dla Marii Czajkowskiej oznacza ono zarówno uprawnianie kogoś do robienia czegoś, jak i pomaganie ludziom, by rozwijali wiarę w siebie i przezwyciężali poczucie bezradności.
Uważa się, że w empowerment są ważne następujące czynniki (główne „wymiary” upełnomocniania): self-efficacy, tj. poczucie posiadania zdolności i kompetencji, self-determination, tj. poczucie posiadania możliwości decydowania o sobie, personal consequence, tj. wiara w możliwość wywierania wpływu, meaning, tj. poczucie, że to, co się robi jest wartościowe, trust, tj. poczucie bezpieczeństwa.
Na kategoriach empowerment, przywództwa personalistycznego, przywództwa służebnego i „wczucia” opiera się fenomenologia zarządzania.
Przypisy