Ponadto w skład kolumny wchodził zbiorczy dywizjon artylerii ciężkiej mjr Stanisława Rogoża, bateria 7/40 pal. Zgrupowanie artylerii maszerowało poprzez Lipę Dolną, Malawę, Birczę, Wolę Korzeniecką, Łodzinkę Górną. Zgrupowanie artylerii było ubezpieczane przez dwa zbiorowe bataliony 38 pułku piechoty, które stanowiły straż przednią i straż tylną. W godzinach popołudniowych 11 września piechota 24 DP, zajęła stanowiska na zachodnim skraju lasów, na wschód od Birczy. Dowódca III/40 pal mjr Antoni Tomaszewski został dowódcą zgrupowania artylerii, w składzie I dywizjon 24 pal i III dywizjon 40 pal (bez 8 i 9 baterii). Zgrupowanie mjr. Tomaszewskiego zajęło stanowiska przy szosie Łodzianka Dolna-Niżankowice. Bateria 7/40 pal zajęła stanowiska ogniowe w Łodziance Dolnej. Zadaniem dywizjonu było wsparcie obrony na odcinku wzg.482. 12 września 7 bateria dywizjonu prowadziła walki obronne w szeregach 24 DP, w rejonie Birczy. Po silnych bombardowaniach niemieckiego lotnictwa i zaciętych walkach, niemiecka piechota częściowo przełamała pozycje obronne 24 DP. 7/40 pal i dowództwo dywizjonu zostały częściowo odcięte na stanowiskach ogniowych w Łodziance Dolne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 40 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.