To drugie stanowisko najprawdopodobniej pokierowało Arnolda ku idei napisania kolejnego poematu narracyjnego, w którym centralną postacią miał być Jezus – założyciel chrześcijaństwa, tak jak w pierwszym poemacie główną postacią był założyciel buddyzmu. „The Light of the World” (1891) jednak nie powtórzył on sukcesu „The Light of the Asia”. Innymi dziełami poetyckimi Arnolda były m.in.: Indian Song of Songs 1875, Pearls of the Faith 1883, The Song Celestial 1885, With Sadi in the Garden 1888, Tiphar’s Wife 1892 i Adzuma lub, The Japanese Wife 1893.
Lata starości W późniejszym wieku Albert przebywał jakiś czas w Japonii – jego trzecią żoną była Japonka. Studia nad japońskim stylem życia przedstawił Arnold w Seas and Lands (1891) oraz Japonica (1892). W 1877 roku został uhonorowany najwyższym państwowym orderem Cesarstwa Indyjskiego (CSI) z okazji proklamowania Królowej Wiktorii na Cesarzową Indii, a w 1888 przyznano mu tytuł Kawalera Orderu Cesarstwa Indyjskiego (CIE). Posiadał również odznaczenia, które otrzymał od władców takich krajów jak: Japonia, Persja, Turcja i Syjam.
Kategoria:Absolwenci King’s College London Kategoria:Brytyjscy dziennikarze Kategoria:Ludzie związani z buddyzmem Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Indyjskiego Kategoria:Poeci wiktoriańscy Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1904