Bitwa nad rzeką Arios miała miejsce w 208 p.n.e. podczas wyprawy Antiocha III na wschód swojego państwa. Antioch po pokonaniu Partów skierował się ze swą armią przeciwko Baktrii, która także oderwała się od imperium Seleucydów.
Na trzy dni przed dotarciem do rzeki Arios, Antioch otrzymał informację, że władca Baktrii Eutydemos I schronił się ze swoimi siłami w Tapurii, natomiast przeprawy broni 10 tys. jazdy baktryjskiej. Zdecydował się zaniechać oblężenia i zaatakować tych drugich. Po dwóch dniach marszu Antioch podzielił swoje siły – sam z kawalerią (Agemą i Hetajrami), lekkozbrojnymi oraz 10-tysięcznym oddziałem Srebrnych Tarcz, ruszył szybciej w kierunku przeprawy pod osłoną nocy. Baktryjska jazda trzymała straż na brzegu rzeki w dzień, natomiast noc spędzała w pobliskiej osadzie, dlatego Antioch, dotarłszy nad Arios przed świtem, mógł rozpocząć przeprawę nie atakowany. Wkrótce jednak baktryjscy zwiadowcy zauważyli przybycie wroga i główne siły, powiadomione o wydarzeniu, ruszyły powstrzymać oddziały Seleucydy. Widząc zbliżającą się szarżę Antioch stanął na czele 2 tys. swojej kawalerii i ruszył przeciwko przedniej straży Baktrów, pozostałym swoim oddziałom wydając rozkaz sformowania szyku.