mały|243x243px|Katalog wystawy St-53 z 1956 r. St-53 – jedno z pierwszych powojennych ugrupowań artystycznych w Polsce powstałe w 1953 roku w Katowicach (wówczas Stalinogród) z inicjatywy studentów Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych.
Grupa miała charakter samokształceniowy, skupiała artystów-malarzy, ale należeli do jej grona też architekci, rzeźbiarze i pisarze. Grupa łączyła absolwentów szkół sztuk artystycznych oraz autodydaktów. Za swój podstawowy cel przyjęła rozwijanie świadomości wzrokowej w praktyce (na podstawie Teorii widzenia Władysława Strzemińskiego), czego efektem miało być osiągnięcie środków wyrazu właściwych dla nowocześnie pojmowanej sztuki.
Powstanie i działalność grupy Inicjatorami grupy byli Konrad Swinarski i Klaudiusz Jędrusik, którzy znali się ze szkoły plastycznej w Katowicach. W 1948 roku Swinarski przeniósł się do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi, gdzie chodził na wykłady Władysława Strzemińskiego, zanim wykładowca został zwolniony z uczelni ze względów politycznych w 1950 roku.