Raziła go też postawa Wydrzyńskiego, który zaczął narzucać jej konformistyczne podejście odbiegające od Teorii Strzemińskiego, co stało w sprzeczności z pierwotnymi założeniami grupy.
Pierwsza oficjalna, już nieundergroundowa wystawa grupy St-53 odbyła się w maju 1956 w Klubie Pracy Twórczej działającym przy Instytucie Śląskim w Stalinogrodzie. Ekspozycja, która obejmowała 120 prac, odbyła się bez obrazów Jędrusika. Na jej kształt nie miał także wpływu Swinarski, przebywający w tym czasie w Niemczech. Wernisaż odwiedzili m.in. poeta Julian Przyboś i artysta Tadeusz Kantor. Część wystawionych prac była później pokazywana w Krakowie, Warszawie, Poznaniu i Szczecinie.
Według historyka sztuki Janusza Zagrodzkiego, treści zamieszczone przez Wydrzyńskiego w katalogu wystawy łączą „wyrwane z kontekstu wypowiedzi sławnych ludzi z tendencyjnie dobranymi urywkami z prac Strzemińskiego [...] tworząc z nich tekst nieświadomie ośmieszający własne dzieło”. Wystawa de facto zamknęła kolektywną, studyjną działalność grupy i przekształciła ją w luźny związek artystów.
Druga oficjalna wystawa grupy odbyła się rok później w kwietniu 1957 r. w Galerii BWA w Katowicach.