mały|Herby Oppersdorfów Oppersdorffowie – śląski ród szlachecki i arystokratyczny. Od 1554 r. baronowie cesarstwa, od 1626 r. hrabiowie cesarstwa.
Dzieje rodu mały|Głogówek. Dziedziniec zamku Oppersdorffów mały|Głogówek. Budynek bramny mały|Głogówek. Ozdobny portal budynku bramnego
Pierwszy tytuł arystokratyczny – baronów cesarstwa z przydomkiem „von Aich und Friedstein” - został nadany trzem braciom: Hansowi, Jerzemu I i Wilhelmowi w Wiedniu 21 kwietnia 1554 r.
Najstarszy z braci Hans (zm. 1584 r.) poprzez małżeństwo z Magdaleną von Zedlitz nabył prawa do zamku Głogówek i okolicznych dóbr. Od 1561 r. posiadał je na prawie dzierżawy. Po jego bezpotomnej śmierci majątek odziedziczył syn Jerzego I, Jerzy II (zm. 1606 r.), który w 1595 r. stał się dziedzicznym właścicielem dóbr. Był radcą cesarskim i starostą księstwa opolsko-raciborskiego.
Jerzy II wraz z bratem Fryderykiem II zostali uznani 12 lutego 1601 r. za czeskich baronów. Syn Jerzego II, Jerzy III został hrabią cesarstwa na podstawie przywileju wystawionego w Wiedniu 22 czerwca 1626 r. Bracia Jerzego III, Fryderyk i Wacław tytułu hrabiów cesarstwa otrzymali 30 kwietnia 1635 r.
Jerzy III z dóbr głogóweckich utworzył 20 lutego 1642 r. fideikomis. Był cesarskim radcą i podskarbim oraz starostą opolsko-raciborskim.