María de Molina (ur. ok. 1265, zm. 1321) – żona król Sancho IV Odważnego i królowa Kastylii i Leónu w latach 1284–1295, następnie regentka w czasie małoletności jej syna króla Ferdynanda IV Pozwanego.
Rodzina María de Molina była księżniczką Leónu, ponieważ była córką infanta Alfonsa de Molina i Mayor Alonso de Meneses. Jej ojciec był synem króla Alfonsa IX z Leónu i królowej Berengarii Kastylijskiej.
W 1281 poślubiła swojego kuzyna - infanta Sancho Kastylijskiego, drugiego syna króla Alfonsa V Mądrego. Ślub odbył się mimo że para młoda nie otrzymała wcześniej dyspensy od papieża. Para miała siedmioro dzieci: Izabelę (1283-1328), żonę Jakuba II Aragońskiego, potem Jana III Bretońskiego, Ferdynanda IV (1285-1312), króla Kastylii i Leónu, Alfonsa (1286-1291), Henryka (1288-1299), Piotra (1290-1319), Filipa (1292-1327), męża swojej kuzynki Małgorzaty de la Cerda, córki Alfonsa de la Cerda, Beatrycze (1293–1359), żonę Alfonsa IV Portugalskiego.