Herb miasta na pieczęci z XV wieku jest bogatszy w szczegóły. Przedstawia dzikiego, silnie owłosionego mężczyznę, którego jedyny ubiór stanowi przepaska na biodrach. Miejska pieczęć z 1608 roku utrwaliła dzikiego człowieka (określonego jako pogańskiego Prusina) z długą maczugą w prawej ręce.
Nidzickie herby w XVIII wieku (1705; 1731; 1763 r.) mocno nie odbiegają od pierwowzoru, poza jednym z 1784 roku, na którym przedstawiono mężczyznę trzymającego w ręku zamiast heraldycznej lilii strzałę. Podobnie znacznie odbiegający od pierwotnego herbu, jest ten z roku 1809, który w lewej ręce zamiast lilii trzyma wyrastający z ziemi kwiat. W źródłach heraldycznych można wyczytać, że zamiast lilii, trzymanej w lewej ręce przez mężczyznę z nidzickiego herbu, pojawia się niekiedy włócznia czy lanca.
W roku 1883 lub 1885, na nowo sporządzono herb miasta: na srebrzystym tle umieszczono stojącego, dzikiego człowieka, który w prawej ręce trzymał miecz, a w lewej złotą heraldyczną lilię. Po obu stronach wiły się dwa szczepy roślin. W porównaniu do pierwowzoru, tu także uczyniono wiele zmian: opaskę na biodrach mężczyzny (skóra pokryta gęstą sierścią) zastąpiono wieńcem z liści, a rośliny z obu stron przedstawiono jako młode dęby. Ponadto między jego stopami z ziemi wystawał pień drzewa.