Po scaleniu NSZ z AK otrzymał przydział na szefa Kedywu Podokręgu Północnego AK „Olsztyn”, „Tuchola”. Jednak obowiązków swoich nie wykonywał z uwagi na brak stosownej decyzji sztabowej.
Po wojnie od maja 1945 do września 1945 uczestniczył w pracy podziemnej NSZ na Północnym Mazowszu. 1 maja 1945 roku w Krasnosielcu brał udział w akcji rozbicia więzienia i uwolnienia przetrzymywanych tam żołnierzy NSZ i AK. Do 1947 r. pozostał w konspiracji. Podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Ujawnił się ze swej pracy konspiracyjnej. W 1948 r. został aresztowany przez UB i skazany potem na 15 lat więzienia. Zwolniony z więzienia 28 lutego 1955 r. podjął przerwane studia, które ukończył w 1959 r., otrzymując tytuł mgr inż. architekta. Po studiach pracował w Pracowni Projektów w Warszawie. Pracował społecznie w Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Ciechanowskiej. W 1982 został wyróżniony odznaką Zasłużonego Działacza Kultury.
Był dyrektorem w Urzędzie ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz prezesem Okręgu Stołecznego Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych i Oddziału Warszawskiego Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. Pochowany został 10 lutego 2007 w Żmijewie Kościelnym.
Odznaczony m.in.