Filtrowanie trójliniowe () – technika poprawy jakości tekstur w trójwymiarowej grafice komputerowej, polegająca na zamazywaniu granic pomiędzy mipmapami poprzez interpolację kolejnych poziomów mipmapy. Jest to tak naprawdę rozszerzenie filtrowania dwuliniowego.
Technika powyższa nie stanowi idealnego rozwiązania dla rysowania tekstur obserwowanych pod dużymi kątami, jest jednak często stosowana ze względu na swoją wydajność. Znacznie lepsze rezultaty wizualne przynosi filtrowanie anizotropowe.
W grafice komputerowej teksturowane obiekty często umiejscowione są w ten sposób, że ich część znajduje się blisko obserwatora, zaś część w oddali. Przykładami mogą być tutaj teksturowane powierzchnie reprezentujące np. ziemię w symulatorach lotu. W powyższych przypadkach wymaga się, aby tekstura była odpowiednio wyświetlana zarówno dla jej fragmentów znajdujących się bliżej obserwatora, jak i dla tych bardziej oddalonych – aby połączone były ze sobą cechy filtrowania dwuliniowego z mipmapami (różnymi poziomami szczegółowości). Rozwiązaniem tego problem w grafice komputerowej jest użycie filtrowania trójliniowego. thumb|450px|center|Filtrowanie dwuliniowe (po lewej) i trójliniowym (po prawej).