Josef Jadassohn (ur. 10 września 1863 w Legnicy, zm. 24 marca 1936 w Zurychu) – niemiecki lekarz dermatolog, profesor Uniwersytetu w Bernie i Uniwersytetu we Wrocławiu.
Życiorys Syn kupca Meyera Jadassohna i Elise z domu Kohn. Ukończył gimnazjum w Legnicy, następnie studiował medycynę na Uniwersytecie w Getyndze, Uniwersytecie we Wrocławiu, w Heidelbergu i Berlinie, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1887 roku we Wrocławiu. Do 1892 roku asystent Alberta Neissera w Szpitalu Wszystkich Świętych (Allerheiligen-Hospital) we Wrocławiu, następnie od 1896 do 1917 dyrektor uniwersyteckiej kliniki chorób skóry w Bernie i ostatecznie profesor dermatologii na Uniwersytecie Wrocławskim (od 1917 do 1932).
Dorobek naukowy Był pionierem na polu alergologii. Jako jeden z pierwszych używał technik immunologicznych w badaniu chorób dermatologicznych, przyczynił się też znacznie do badań nad immunopatologią gruźlicy i grzybic. Od jego nazwiska do dziś określa się znamię łojowe jako znamię Jadassohna.