ranny w czasie walk pod Sterdynią dostał się do niewoli i przebywał 8 lat na Syberii. Po powrocie do kraju pracował od 1871 roku w zorganizowanej przez Wojciecha Gersona drzeworytni „Wieńca”. Następnie wraz z Feliksem Zabłockim, Bronisławem Pucem i Ignacym Chełmickim założył pracownię „Drzeworytnia Warszawska”, której filią w Petersburgu przez pewien czas kierował. Po powrocie do kraju założył własną pracownię drzeworytniczą w Warszawie czynną w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Gdy przestano stosować drzeworyt do reprodukcji, prowadził odlewnię metali.
Twórczość drzeworytnicza Wykonał między innymi drzeworyty: Widok ogólny Lublina na podstawie fotografii Grochowskiego, Ulica Szeroka w Warszawie, Most Klonowica w Gdańsku. Według rysunku Jana Nepomucena Lewickiego rytował: Zamek Tarłów w Piekoszowie i Kościół w Wilnie; z rysunków Franciszka Kostrzewskiego: Sprawa o kradzież i Powrót z wojny. Ponadto wykonał 10 drzeworytów do dzieła Hipolita Skimborowicza i Wojciecha Gersona, Willanów : album : zbiór widoków i pamiątek oraz kopje z obrazów Galeryi Willanowskiej wykonane na drzewie w Drzeworytni Warszawskiej z dodaniem opisów skreślonych przez H. Skimborowicza i W. Gersona, Warszawa 1877.
Galeria wybranych drzeworytów
Przypisy