Ale jego świata nikt nie dzieli z nim. Jest niepotrzebny nikomu z dorosłych. Nie zachwyca ich. Dorośli wokół Ishaana wciąż go poganiają, chcą od niego rzeczy, którym nie umie sprostać, krzyczą na niego, wyśmiewają go. Rodzice czują się rozczarowani jego niepowodzeniami w szkole. Ishaan nie umie czytać, nie umie liczyć, pisze niezrozumiale. „Litery tańczą” przed nim. Wciąż odrzucany, karcony, zaczyna się stawiać, buntować, ucieka z lekcji, aby włóczyć się po mieście. Bezradni rodzice wysyłają go do szkoły z internatem. Osamotniony, rozżalony chłopiec nie rozumie, czemu go porzucono. Zamyka się w sobie. Świat pełen cudów traci barwy. Już nic go nie cieszy. Pomoc przychodzi ze strony nauczyciela rysunku (Aamir Khan), który zauważa osamotnienie chłopca.
Motywy Bollywoodu Sceny z dziećmi występują też m.in. w English Babu Desi Mem, Salaam Bombay!, Coś się dzieje, Cheeni Kum, Ek Ajnabee, Woda, King Uncle, Main Aisa Hi Hoon, Gdyby jutra nie było, Na Tum Jaano Na Hum, Kyun...! Ho Gaya Na, Czasem słońce, czasem deszcz, Mój kraj, czy Akele Hum Akele Tum.