Rolnikom, którzy wyrażali poparcie dla Związku, zapowiedziano wypowiedzenie hipotek.

Władze policyjne podejrzewając Gustawa Sawickiego o kontakty z ruchem polskim przeniosły go służbowo do Berlina w styczniu 1926 r. i roztoczyły nad nim dyskretną „opiekę” Przeniesiony do Berlina Gustaw Sawitzki przyczynił się do utworzenia 20 lutego 1926 roku Centrali Związku Mazurów. Centrala miała oddziaływać na wychodźstwo mazurskie na terenie całej Rzeszy. W maju 1928 r. Kurt Obitz i Gustaw Sawitzki podjęli próbę ujednolicenia działań wszystkich organizacji mazurskich. Zredagowana przez Obitza odezwa wzywała Mazurów do utworzenia własnego przedstawicielstwa reprezentującego mazurskie interesy i pozbawionego obcych wpływów. Berliński ośrodek Związku Mazurów dążył do powołania jednolitego kierownictwa ruchu mazurskiego. Był wydawcą „Cechu” - organu prasowego Masurenbundu, gdzie także pisał felietony pt. Fryc z Płowców soli im. W lutym 1933 r., po dojściu do władzy partii hitlerowskiej, Masurenbund zawiesił swą działalność, a Cech uległ likwidacji.

Gustaw Sawicki był śledzony i szykanowany przez gestapo, które pozbawiło go również pracy. Po wojnie organizował milicję ludową w jednej z dzielnic Berlina Wschodniego. Zmarł w Hamburgu 29 stycznia 1981 roku.