Od stycznia 1944 „Napier” bazował w Trincomalee na Cejlonie, osłaniając siły Floty Wschodniej. Od 22 marca wziął udział w operacji Diplomat – wypadzie głównych sił floty z lotniskowcem „Illustrious” na Oceanie Indyjskim w celu spotkania z lotniskowcem USS „Saratoga”. Wszedł następnie w marcu w skład Zespołu 69 (Task Force 69) ubezpieczającego atak samolotów z lotniskowców HMS „Illustrious” i USS „Saratoga” (zespół TF 70) na bazę japońską w Sabang 19 kwietnia 1944 (operacja Cockpit). Był podczas tej operacji okrętem flagowym komodora Arlissa, dowodzącego niszczycielami Floty Wschodniej. 17 maja osłaniał atak tych lotniskowców (TF 66) na Surabaję (operacja Transom, w składzie zespołu TF 65). 4 czerwca nowym dowódcą niszczycieli Floty Wschodniej i okrętu został komodor Albert Poland.

Od sierpnia do końca października 1944 okręt był remontowany w Williamstown w Melbourne, po czym powrócił do zadań eskortowych. Od 3 listopada dowódcą niszczycieli Floty Wschodniej na „Napier” był kmdr H.J. Buchanan. 8 listopada okręt uratował rozbitków ze storpedowanego SS „Marion Moller”.