Koryto to, zwane wówczas Starą Wisłą, zostało zasypane w latach 1878–1880. Na jego miejscu utworzono dzisiejsze planty dietlowskie i aleję Daszyńskiego (wbrew nazwie, Wisła nie płynęła wzdłuż dzisiejszej ulicy Starowiślnej). Umożliwiło to uregulowanie rzeki w jej współczesnym korycie w latach 1905–1909 i urządzenie bulwarów wiślanych. Oddanie do użytku Stopnia Wodnego Dąbie w 1961 (w ramach budowy Drogi Wodnej Górnej Wisły) podniosło lustro wody w centrum Krakowa, wzbogacając walory krajobrazowe rzeki i zwiększając atrakcyjność bulwarów.
Na obszarze bulwaru Czerwieńskiego, w miejscu dzisiejszej ulicy Retoryka, do Wisły uchodziła Rudawa. Jej koryto zasypano w latach 1903–1912, kierując ją przekopem do współczesnego ujścia przed bulwarem Rodła.
W 1991 zniesiono dawne nazwy bulwarów Zyblikiewicza, Drobnera i Sakiewicza, dzieląc je według podziału na dzielnice: Dzielnica I Stare Miasto, Dzielnica VII Zwierzyniec, Dzielnica XIII Podgórze i Dzielnica VIII Dębniki i nadając im nowe nazwy (archiwum web.archive.org).
Nazwy bulwarów (zgodnie z biegiem Wisły) przedstawiają się następująco: na lewym brzegu: bulwar Rodła, bulwar Czerwieński, bulwar Inflancki, bulwar Kurlandzki na prawym brzegu: bulwar Tyniecki, bulwar Poleski, bulwar Wołyński, bulwar Podolski, bulwar Lotników Alianckich.