Wysłany przez wodza ekspedycji na północ z zadaniem znalezienia dogodnego kotwicowiska, odkrył głęboką i bezpieczną zatokę, gdzie Cortés założył osadę Villa Rica de Vera Cruz, której pierwszym administratorem został Montejo.
W lipcu z rozkazu Cortésa udał się do Hiszpanii, gdzie został przyjęty na audiencji przez króla Karola I, któremu złożył relację z pierwszych kontaktów z Aztekami i wręczył dary od Indian w srebrze, złocie i drogich kamieniach. Król mianował wysłannika gubernatorem Veracruz.
W roku 1522, po powrocie do Meksyku, brał udział w prowadzonym przez Cortésa podboju, dowodząc ekspedycją na tereny dzisiejszego stanu Veracruz i dalej wzdłuż wybrzeża do teraźniejszego Hondurasu i Belize. W cztery lata później ponownie pożeglował do Hiszpanii, gdzie uzyskał nominację na wodza ekspedycji (z tytułami Adelantado, Gobernador y Capitán General) do Jukatanu, który był w tamtych czasach uważany za wyspę. W maju 1528 roku wypłynął z portu Sanlúcar de Barrameda w pobliżu Sewilli na czele flotylli złożonej z trzech okrętów i 500 żołnierzy. Pierwsza próba podporządkowania sobie Majów nie powiodła się i Hiszpanie wrócili do Meksyku. Tam Montejo odniósł sukces pacyfikując region Tabasco, po czym - w 1533 - podjął ponownie ofensywę przeciw Majom.