Po wojnie, w 1947 roku prywatne linie lotnicze zostały znacjonalizowane i włączone w skład British European Airways. Na lotnisku urządzono terminal pasażerski. W 1962 roku obsługę połączeń lokalnych na wyspach przejęła szkocka linia Loganair, powstały też następnie lokalne lotniska Unst i Tingwall. Typowo ruch lokalny obsługiwały samoloty BN-2 Islander. W 1966 roku lotnisko obsłużyło 23 856 pasażerów. Skokowy wzrost znaczenia nastąpił w latach 70. w związku z obsługą platform wiertniczych na Morzu Północnym, na które pracownicy byli dalej przerzucani śmigłowcami. W 1979 roku otwarto nowy większy terminal. Największą liczbę pasażerów obsłużono w 1988 roku: 685 tysięcy. Od 1986 roku lotniskiem zarządza szkocka rządowa spółka Highland and Islands Airports Limited (HIAL).
W 2006 roku wydłużono dwa pasy startowe dla przyjmowania większych maszyn (główny: 1500 m, rezerwowy: 1426 m), trzeci krótszy pas pozostał dla śmigłowców. W XXI wieku w związku ze zmniejszeniem ruchu związanego z obsługą przemysłu naftowego, liczba pasażerów obsługiwanych przez lotnisko się zmniejszyła, lecz Sumburgh pozostaje głównym portem regionalnym na Szetlandach. W 2017 roku obsłużono 218 250 pasażerów. Głównym kierunkiem ruchu jest szkockie Aberdeen.