Radiostacja R-140 – dwuwstęgowa, krótkofalowa radiostacja nadawczo-odbiorcza średniej mocy R-140 na samochodzie eksploatowana w Wojsku Polskim.
Ze względu na swe parametry techniczne nazywana była sprzętem wojskowym tzw. II generacji w odróżnieniu od radiostacji dwuwstęgowych starego parku. Znana w ZSRR pod kryptonimem „БЕРЁЗА” (Brzoza).
Wersje radiostacji: R-140 – zakupione (lata 60) z ZSRR montowane na polskie podwozia Star 660, R-140 – produkowane przez ZE-WAREL w Warszawie (lata 70) na podwoziu Star-660, R-140Z1 – produkowane przez ZE-WAREL w Warszawie (połowa lat 70) na podwoziu Star-660, R-140M – ZE-WAREL – Warszawa (od 1979) na podwoziu Star 266, R-140J – tworzone przez użytkowników po zamontowaniu zamiast dalekopisu telefonicznego urządzenia utajniającego typu T-217 lub nowszego T-219 (od 1976).
thumb|250px|Radiostacja jednowstęgowa KF R-140 na samochodzie Star-660 thumb|250px|Radiostacja jednowstęgowa KF R-140M na samochodzie Star-266