Franciszek Ksawery Tatarkiewicz (ur. 4 listopada 1848, zm. 8 stycznia 1903) – polski prawnik, adwokat, publicysta. Był ojcem filozofa Władysława Tatarkiewicza.
Życiorys Urodził się jako syn rzeźbiarza Jakuba i Antoniny z Brzezińskich (zmarła w 1897). Oboje pochodzili z rodzin żydowskich, uszlachconych frankistów – neofitów. Wcześnie osierocony przez ojca, wychowywany był przez matkę, przez którą był spokrewniony z kilkoma znanymi prawnikami, m.in. adwokatem Andrzejem Brzezińskim i późniejszym sędzią Sądu Najwyższego Józefem Brzezińskim. Ukończył jedno z warszawskich gimnazjów, po czym wstąpił na Wydział Prawa i Administracji Szkoły Głównej Warszawskiej, gdzie uzyskał dyplom magistra. Po odbyciu na początku lat 70. XIX wieku aplikacji sądowej pracował jako patron przy Trybunale Cywilnym Warszawskim. W 1876, w związku z reformą sądownictwa, został adwokatem przysięgłym. Był również radcą prawnym Kolei Iwanowsko-Dąbrowskiej.