Radzimińskim (poległym 7 września 1812). Uczestniczył w wojnach napoleońskich aż do 1814 r., doszedł do stopnia pułkownika oraz zasłużył na Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Legii Honorowej. Później zajął się malarstwem.
W powstaniu listopadowym od 8 stycznia 1831 wziął udział, jako dowódca pułku jazdy, sformowanego z ochotników w styczniu 1831 jako 2 Pułk Jazdy Augustowskiej. Walczył pod Ostrołęką 25 lutego 1831. W kwietniu 1831 w okolicach Łowicza przemianowany na 7 Pułk Ułanów. Pułk otrzymał 1 krzyż kawalerski, 8 złotych i 6 srebrnych. Okazał się fatalnym organizatorem jazdy w Augustowskiem. Dowódcą pułku po nim został mjr Jerzy Bułharyn. Zmarł w 1841 w Lublinie.
Bibliografia Białkowski Antoni, Wspomnienia starego żołnierza, Gdynia 2003. Chłapowski Dezydery, Pamiętniki, Kraków 1986. Dembiński Henryk, Pamiętnik Henryka Dembińskiego jenerała wojsk polskich, Poznań 1860. Gajewski Franciszek, Pamiętniki Franciszka z Błociszewa Gajewskiego, pułkownika wojsk polskich (1802-1831), Poznań 1913, t. I. Oborski Aleksander, Przepisy polowe w czasie boju przeznaczone dla jazdy lekkiej i wszelkich oficerów tejże broni, Warszawa 1812. Załuski Józef Bonawentura, Wspomnienia o pułku lekkokonnym polskim gwardyi Napoleona I przez cały czas od rozwiązania pułku w r.