Frederiksen był współautorem wszystkich dziewięciu utworów poza jednym. Zespół wyruszył w trasę koncertową z zespołami Styx oraz Heart, w trakcie której Frederiksen zaczął wykonywać swoje markowe back-flipy podczas koncertów na żywo, aby zrobić wrażenie na publiczności. Sztuczkę tę kontynuował podczas występów z kolejnymi zespołami. Frederiksen opuścił grupę po wydaniu jednego albumu i został zastąpiony przez Thoma Griffina.
Po odejściu z zespołu Trillion Frederiksen zaczął koncentrować się głównie na pracy na sesjach; zajmował się przede wszystkim ścieżkami dźwiękowymi do filmów. W 1979 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Casablanca Records, gdzie występował pod pseudonimem David London (Frederiksen chciał oddzielić swój rockowy wizerunek od disco, z którego Casablanca była znana.) Zaśpiewał dwa utwory („Samantha” i „Sound of the City”) na ścieżce dźwiękowej do musicalu Can’t Stop The Music (która osiągnęła numer 47 w zestawieniu Billboard 200), a także solowy album w stylu AOR z 1981 roku, gdzie głównym gitarzystą był jego przyjaciel Mark Christian. To mógł być jeden z ostatnich albumów wydanych przez Casablanca Records, ponieważ upadek dyskoteki na początku lat 80. zmusił wytwórnię do oddania licencji (a Casablanca Records krótko po tym stała się częścią wytwórni Polygram Records).