Postanowił płynąć dalej, ale najpierw wysłał na Kubę Pedra de Alvarado z informacjami o dotychczasowym przebiegu wyprawy.
Żeglując dalej na północny zachód i północ dotarł do dzisiejszego Tuxpán, a następnie odkrył leżącą naprzeciw Veracruz wyspę San Juan de Ulúa, a także inną, którą nazwał Wyspą Ofiar (hiszp. Isla de los Sacrificios), ze względu na znaczną liczbę ciał ludzi składanych w ofierze przez azteckich kapłanów. Stamtąd, nie mając żadnych instrukcji od Velazqueza i wobec tego, że jeden za statków zaczął przeciekać, zawrócono na Kubę. Wyprawa Grijalvy dotarła przypuszczalnie do 21° szer. geogr. północnej. Jakkolwiek ściśle wypełnił rozkazy i przywiózł znaczne ilości kruszców, wuj wyrzucał mu, że nie założył na wybrzeżu Meksyku stałej bazy wypadowej i odsunął od dowodzenia w przygotowywanej kolejnej – znacznie silniejszej – ekspedycji.
Dalsze losy Grijalva wrócił do Meksyku w roku 1523 by kontynuować podbój państwa Azteków zapoczątkowany przez Cortésa. Później brał udział w zdobywaniu Nikaragui, gdzie, w roku 1527, zginął wraz z dziewiętnastoma swymi ludźmi w zasadzce przygotowanej przez Indian.