Odon I lub Eudes (ur. ok. 950E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 4., zm. 12 marca 996) – hrabia Blois, Chartres, Reims, Provins, Châteaudun i Omois. Syn hrabiego Tybalda I Oszusta i Luitgardy, córki Herberta II, hrabiego Vermandois.
Tytuł hrabiowski odziedziczył po śmierci ojca w 975 r. Związany z hrabiami Vermandois trzymał stronę Karolingów w ich rywalizacji o koronę z Kapetyngami. Jeszcze za życia ojca brał udział w walkach z Odalrykiem, arcybiskupem Reims (zdobył wówczas zamek Coucy) oraz w walkach o kontrolę nad Bretanią.
Stronę Karolingów Odon trzymał nadal po elekcji Hugona Kapeta na króla Francji w 987 r. Rok później u boku Karola Lotaryńskiego brał udział w oblężeniu Laon. W 991 r. obległ zamek Melun, należący do Boucharda, wasala Hugona Kapeta. Król, razem z księciem Normandii Ryszardem I i hrabią Andegawenii Fulkiem III, przybył na odsiecz Melun i zmusił Odona do zwinięcia oblężenia.