Po zakończeniu wojny zatrudniony w Oddziale Kultury i Oświaty Armii Polskiej w Rzymie. Na uniwersytecie rzymskim kontynuował przerwane wojną studia (poszerzając ich zakres o rusycystykę). Powstające w tym czasie wiersze drukował we włoskim piśmie „Iridion” i londyńskich „Wiadomościach”. Podczas pobytu w Rzymie ożenił się.

Od 1947 mieszkał z żoną w Londynie. Studiował rusycystykę w tamtejszej School of Slavonic and East European Studies. Drukował w „Życiu” (Londyn) i „Kulturze” (Paryż), głównie artykuły i recenzje literackie. W 1952 zamieszkał z rodziną w Nowym Jorku, gdzie – od 1954 – pracował jako komentator polityczny RWE.

Zmarł 1 kwietnia 1956 w Nowym Jorku, po ciężkiej chorobie nerek. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (katakumby, rząd 119-3).

Twórczość wiersze, artykuły o tematyce literackiej i politycznej – drukowane w czasopismach i antologiach; powieść, drukowana w odcinkach na łamach londyńskiego „Tygodnika Ilustrowanego” w 1949 (pod pseudonimem St. Korczeń, osnuta na przeżyciach w Rosji) wydania książkowe: 1944 Prostą jak sosna wyrosnąć. Poezje. Irak – Palestyna – Egipt – Italia 1942-1944; wyd.: „Biblioteka Orła Białego”, Rzym 1950 Chwila nocna.