zwolniony, powrócił do Sandomierza i otworzył zakład ślusarski przy ulicy Puławiaków 3, gdzie wykorzystując umiejętności rusznikarskie zajmował się naprawą broni dla żołnierzy Armii Krajowej.
Po wojnie Hofbauer nadal prowadził zakład w Sandomierzu, a zatrudniając 15 osób był największym prywatnym pracodawcą w mieście. W latach 50., po obciążeniu wysokim domiarem podatkowym, zmuszony został do likwidacji zakładu; został wówczas kierownikiem utworzonej w jego miejsce spółdzielni inwalidów. Jeszcze raz podjął samodzielną działalność w latach 60., otwierając zakład mechaniczny, który prowadził do 72. roku życia. Był społecznym działaczem Cechu Rzemiosł.
W 1970 został odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy, posiadał także Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” oraz Odznakę Pamiątkową 2 Pułku Piechoty Legionów. Z małżeństwa z Heleną Baniszewską miał dwoje dzieci. Zmarł we wrześniu 1985, pochowany został na sandomierskim cmentarzu na Krukowie.
Bibliografia Bogusław Szwedo, Marian Hofbauer, w: Małopolski słownik biograficzny uczestników działań niepodległościowych 1939-1956. T. VIII.