thumb|270px|Resztki bramy Oławskiej wewnętrznej odsłonięte pod powierzchnią ulicy Oławskiej thumb|270px|Makieta XVI-wiecznej zewnętrznej bramy Oławskiej z basteją Hioba thumb|270px|Zachowane resztki zewnętrznej bramy Oławskiej
Brama Oławska (niem. Ohlauer TorDo 1902 funkcjonowała pisownia Ohlauer Thor.) – zespół bram miejskich we wschodniej części umocnień fortecznych Wrocławia. Ponadto „nową zewnętrzną bramą Oławską” (niem. Neues Äußeres Ohlauer Tor) nazywano w XIX wieku rogatki miejskie u zbiegu ulic gen. Romualda Traugutta i Tadeusza Kościuszki, nazywane także Ohlauer Barriere. Zburzona na początku XIX wieku.
Historia Brama wewnętrzna Brama została wzniesiona na początku II połowy XIII wieku w linii fortyfikacji wewnętrznych miasta na trakcie prowadzącym na wschód, w kierunku Oławy. Zlokalizowana była w miejscu, gdzie dziś znajdują się posesje nr 29–31 przy ulicy Oławskiej (obok gmachu Urzędu Statystycznego). Składała się z wieży bramnej o podstawie prostokąta zbliżonego do kwadratu oraz przedbramia.