Do wyprowadzenia słabego sformułowania wykorzystany zostanie iloczyn skalarny przestrzeni Lebesgue’a

dany za pomocą całki Lebesgue’a po zbiorze względem miary Lebesgue’a testowanie odbywać się będzie za pomocą funkcji różniczkowalnych dzięki czemu słabe sformułowanie przyjmuje postać

Lewą stronę tego równania można uczynić bardziej symetryczną korzystając z całkowania przez części w oparciu o tożsamość Greena,

Powyższe równanie nazywa się zwykle słabym sformułowaniem równania Poissona; jedyne czego brakuje to przestrzeń Wskazanie jej jest nieco kłopotliwe i dlatego zostanie ono tutaj pominięte: z pewnością musi ona nadawać sens temu równaniu, dlatego od pochodnych funkcji w tej przestrzeni powinno wymagać się całkowalności z kwadratem; własności te ma np. przestrzeń Sobolewa funkcji o słabych pochodnych w (przestrzeń jest podprzestrzenią liniową ) ze wskazanymi warunkami brzegowymi (tj. na brzegu ). Standardową postać słabego sformułowania otrzymuje się przyjmując

oraz