Wkładem Babuški było przyjęcie, iż jest parowaniem między przestrzeniami Hilberta (słabe rozwiązania i wektory testowe), podczas gdy Lions zakłada, iż parowanie ma miejsce między przestrzeniami Hilberta (słabe rozwiązania) i unormowaną (wektory testowe).

Przykłady Układ równań liniowych

Użycie twierdzenia Laxa–Milgrama w tym wypadku jest „strzelaniem z armaty do wróbla”, jednak przykład ten umożliwia wgląd w bardziej skomplikowane przypadki. Niech będzie przestrzenią unitarną (tj. przestrzenią liniową z iloczynem skalarnym), a będzie przekształceniem liniowym opisującym układ równań liniowych. Rozwiązanie równania w słabym sformułowaniu polega na poszukiwaniu takiego że dla wszystkich spełnione jest równanie

gdzie oznacza standardowy iloczyn skalarny (będący funkcjonałem dwuliniowym). Ponieważ jest przekształceniem liniowym, to do testowania wystarczające są wektory bazowe (zob.