W 1945 wyjechał do Wałbrzycha. Tam pod inną tożsamością rozpoczął pracę w Urzędzie Likwidacyjnym. W 1947 ujawnił się w Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (PUBP) jako żołnierz AK. Od końca 1947 pracował w kopalniach gazu ziemnego powiatów bielskiego i żywieckiego na stanowiskach asystenta i kierownika zatrudniony przez Przedsiębiorstwo Państwowe Poszukiwania Nafty i Gazu (Sekcja Bielsko-Biała).
25 listopada 1950 został aresztowany przez funkcjonariuszy PUBP w Krośnie. Wraz z dziewięcioma innymi żołnierzami dywersji AK został oskarżony o mordowanie podczas wojny działaczy lewicowych i ludności żydowskiej. Podczas śledztwa wykazano, iż były to wyroki wydawane przez Wojskowy Sąd Specjalny na konfidentach i przestępcach kryminalnych. 18 maja 1950 został zwolniony z aresztu, a 25 maja 1954 Sąd Okręgowy umorzył tę sprawę. Później pracował w różnych miejscach, mając jednak problemy ze znalezieniem miejsca pracy. Od 1967 do 1976 był kierownikiem klubu „Pax” w Krośnie. Od 1956 należał do ZBoWiD, jednak odszedł z tej organizacji po próbie jego zweryfikowania przez członków, będących byłymi funkcjonariuszami UB. Wraz ze Stanisławem Habratem ps. „Polip” (który w 1940 wprowadził go do ZWZ) gromadził materiały dokumentacyjne o konspiracji w krośnieńskiej. Szerzył także wiedzę o AK podczas spotkań z młodzieżą.